Duurzaam denken of duurzaam doen?

Duurzaam denken of duurzaam doen?

Ongeveer 16 a 17% van al het bestaande kantooroppervlak in Nederland staat leeg! De traditionele kantorenmarkt is de afgelopen jaren veranderd in een slagveld! Letterlijk liggen bij bestuurders de ‘stenen’ op hun maag. In 2015 is het zo gewoon geworden om overal waar je wil te werken, met als gevolg dat we nog minder m² nodig hebben. Dat betekent nog meer leegstand. Oorzaken zijn o.a. de verschuiving op de arbeidsmarkt (meer zelfstandige ondernemers), automatisering, de crisis en niet te vergeten snellere wifi- en mobiele netwerkverbindingen. Kantoorgebouwen die voor hergebruik geschikt zijn gaan we transformeren naar, zoals ik het noem, een ‘werklounge’. Werken op minder m², maar met meer aandacht voor werkplezier. Waarbij community-management, communicatie en sfeer grote prioriteit heeft want aanwezigheid is niet meer de norm. De norm zal zijn het afrekenen op wat je presteert.

 

Wat doen we met dan met de rest van de kantoorpanden?

Maar hoe is het zover gekomen? Het ontwikkelen en bouwen van kantoorpanden werd niet alleen ingegeven door noodzaak, maar was vooral ook bedoeld om snel winst te maken (daar is niks mis mee). Het was de kunst om strategisch gelegen grondposities te verwerven en daarop projecten te ontwikkelen. Nieuwe huurders werden geworven en contracten werden afgesloten. Wanneer uiteindelijk het gebouw werd opgeleverd met huurders, werd het met veel winst aan grote beleggers doorverkocht. Ook gemeenten deden als ‘grootgrondbezitters’ hard mee, immers deze melkkoe spekte de gemeentekas behoorlijk. Gedreven door hoge winsten gingen projectontwikkelaars door en creëerden zo nieuwe vraag. Huurders werden na een huurperiode verleid om naar de nieuwste gebouwen te komen, gelokt door nieuwe statussymbolen. Het gevolg? Je raadt het al, de oude gebouwen waren niet meer in trek en het aanbod oversteeg de vraag. Het ging mis om meerdere redenen. Scherprechter was de financiële crisis, die maakte bij velen een einde aan meer bouwen dan nodig was. Een bekend voorbeeld is Eurocommerce die met veel geraas in 2012 failliet ging.

Maar elk nadeel heeft ook zijn voordeel. Voorbeeld van hoe van de nood een deugd te maken; Gregoor Vastgoed koopt leegstaande kantoorpanden op en maakt er met een nieuw inrichtingsconcept appartementen van. Dit voor doelgroepen die tot voor kort geen enkele kans op een betaalbare woonruimte hadden. Bijkomend voordeel is dat Gregoor zo gemeenten van hun hoofdpijndossiers afhelpt en wat doet aan hergebruik van gebouwen waar anderen geen raad mee weten!

 

Wat is nu mijn punt?

Tussen duurzaam denken en duurzaam doen zit een wereld van verschil. Denk dan aan de dwaasheid van het bouwen van panden, die achteraf gezien absoluut niet nodig waren. Initiatieven zoals die van Gregoor Vastgoed zijn hoopvol en laten zien wat een aanzet is tot duurzaam doen!

Bert Klaaysen